بازی The Elder Scroll Legends نسخه ی کارتی الهام گرفته شده از سری بازی موفق Elder Scroll است که از المان هایی آشنا برای طرفداران این سری از بازی ها استفاده کرده است. کارتی کردن یک سری محبوب برای اولین بار نیست که رخ می دهد بلکه عنواین دیگری همچون Heartstone این رویه را پیش گرفته اند( و موفق ظاهر شده اند ).

 

 

قبل از هر چیز باید گفت مخاطبین این بازی به دو دسته کلی تقسیم می شوند. دسته اول که کاملا با بازی های کارتی آشنایی دارند و دسته دوم که آشنایی چندانی با این سبک ندارند. اگر شما جزو دسته اول هستید پس از سپری کردن زمانی نسبتا طولانی به استراتژی ها و روش های پیچیده بازی مسلط خواهید شد.

حال خبر بد این است که اگر با بازی های کارتی آشنایی ندارید راه سختی در پیش روی شما قرار دارد. متاسفانه باید ذکر شود که بازی به خوبی روند پیشرفت را به مخاطب نمی آموزد و به محض اتمام آموزش ها و انجام چند نبرد مخاطب خود را در دنیایی از سر در گمی می یابد که معمولا آگر تا به کنون مخاطب پا به فرار نگذارد شروع به آزمون و خطا کرده تا شاید بر این مبنا پیروز میدان باشد.

اما به محض اینکه مخاطب به قوانین بازی مسلط شود یک تجربه لذت بخش را در پیش روی خود خواهد دید. مجموعه ی عظیمی از کارت ها که به زودی زود تکراری نخواهند شد و به همراه آن استراتژی های جدید هم وجود خواهد داشت. هسته ی گیم پلی بازی نیز پس از کمی کش مکش خود را بهتر نمایان می کند؛ تا زمانی که شاید با یک بازی کارتی ساده مقایسه شود. اما فقط کسانی که سختی اولیه را تجربه کرده باشند می توانند با این نظر مخالفت کنند.

 

 

از لحاظ گرافیک و یا صدا با این که از بازی هایی در این سبک معمولا سطح انتظارها کم تر هستند؛ اما به حد مطلوبی شاهد کیفیت خوب افکت ها و بافت ها و حتی تصاویر کارت ها هستیم. در بعضی موارد نیز شاهد حرکت کارت ها و یا لرزش های دوربین هستیم که به موارد قبل کمک می کنند تا گرافیک بازی پویا تر باشد.

 

 

سخن آخر

The Elder Scroll Legends یک اثر اقتباسی خوب از دنیای بازی Elder Scroll است که با وجود سختی های اولیه که به مخاطب تحمیل می کند می تواند در انتها تجربه ای لذت بخش را به ارمغان آورد.